galanthus ~ sounds of space : maarble musical composition contest

The music piece «Galanthus» was composed, mixed and mastered by Anna Stereopoulou (April-May 2014), for the MAARBLE «SOUNDS OF SPACE» Musical Composition Contest (2014). The composition consists of various space sounds, “compiled through the Canadian Array for Realtime Investigations of Magnetic Activity (CARISMA) data”, offered to all participants. The audio files (in .wav format) are taken from the two available categories (20Hz & 100Hz) and used both “in their original form and in various technically modified forms”, such as Modulation, Process (Reverse, Stereo Flip, Pitch Shift, etc.), EQ, various Filters and Effects (Delay, Reverb, etc.). Towards the final section of the piece [07:18 – 07:55 /(08:07)] we listen to the only sound performed and produced by the composer, when the melody -previously created by space sounds- is now performed on Piano, in a retrograde transformation. Galanthus plant is said to have been an antidote against Circe’s poisonous drugs (Greek mythology). Mother -planet- Earth; i.e. Nature is the greatest teacher and healer, through close observation and listening of its functions and miracles found within its microcosm and macrocosm, we are invited to Learn. In brief, the composition starts with a Low-Frequency repetitive beat, followed by an introductory ‘unlocking’ step and two sections of Binaural Beats. The White Sound parts included, guide us to the Melodic Blossom part, triggering the Human (Piano) inspiration to create, imitating Nature and thus, re-offering more inspiration to the Cosmos. The piece ends with the same repetitive beat as in the beginning, this time transposed an octave higher. «Galanthus» showcases Anna Stereopoulou’s wish that more Melodic elements are needed to be performed nowadays and in Higher Frequencies.

INFO about the Participation of «Galanthus» in the
24 hour radio performance of works inspired by the Universe‘ organised by
Human Kind Records and Cose Cosmiche [16-17 December 2018]

Here there is some more information about the Space Sounds and the Contest, as found on the MAARBLE Outreach project website:
Planet Earth is a natural source of radio waves, which surround us all the time. Although most of these waves are in the acoustic frequency range, they are not audible by humans. They are electromagnetic waves – not acoustic ones; we would have ‘heard’ them if we had radio antennas instead of ears. Radio waves can be detected by our ears if we convert them to sound waves, by using a very low frequency (VLF) receiver. A VLF receiver consists of an antenna and a radio amplifier, and it is sensitive to radio waves. After converting electromagnetic (radio) waves into acoustic (sound) waves, with the same frequency, the sounds produced by our planet can be ‘heard’. These sounds correspond to several types of radio emissions propagating in the Earth’s atmosphere, ionosphere and magnetosphere. The way these waves sound, when played through an audio system, defines their name: sferics, tweeks, whistlers, chorus, and hiss. We also call them ‘Earth Songs’.
The MAARBLE contest ‘Sounds of Space’ musical composition combines scientific and artistic ways of thinking, through the science of Astronomy and the art of Music. It is an original idea to provide scientific information to the public, inviting people to ‘feel’ the science and to think about art. Composers are invited to take part at the MAARBLE musical contest. The idea is to use the natural sounds of the Earth’s magnetosphere in order to compose electroacoustic music. Each composition must be of maximum duration 10 min.


“Earth is surrounded by a giant magnetic bubble, called the magnetosphere. Over six years in space, five spacecraft from the THEMIS mission have helped map out this area and improve our ability to predict dynamic space weather events – events that at their worst can impact satellites in space.” Credit: NASA [image source / read full article:

The above contest’s main concept met many aspects of Anna Stereopoulou‘s project « c i r c e :the black cut: » and consequently, the composition «Galanthus» now holds an important place in the composer’s project and research, who wishes to share all important and interesting information about the Sound of our Cosmos -as found in the MAARBLE project website- to as many people as possible. [Information about the project, the winners of the contest and the various Space Sound types (samples and descriptions of characteristic space sounds)- can be found at the following link:

As found in the analysis of the « c i r c e :the black cut: » project [launch: May 31st, 2014 – read more here] “2014; the transition towards a new state requiring a passage through darkness, where we are called to see with ‘different’ eyes and distinguish our voice, out of the chaotic urban noisy fields; a redefinition of our era’s cutting edge; a rediscovery of our senses. (…) Sound is Ariadne’s helping thread; it is the map of (Mother) Earth, revealing the structure and function of our society.”

Apparently and gratefully, that thought was confirmed and shared through friends who listened to the «Galanthus» piece and accepted to send any Images and Feelings created within them. It is worth mentioning that they all listened to the piece before any of the above information was published; i.e. without knowing what the piece is about. Thanking so much all these people, whose feedback follows below. It is so interesting and impressive to meet so many feelings similar to each other! Our Cosmos spoke again through all of You / Us…

[all following notes were received between May 29th and June 30th 2014 /
in chronological -past-present- order]

“The state of being and not being.” [Maria Douza / Greece]
«Το μεταίχμιο μεταξύ ύπαρξης και μη ύπαρξης.» [Μαρία Ντούζα / Ελλάδα]

“Various currents are passing through me, within a surreal ambiance. Wind, desert. I receive the voice of the universe. The melody represents Feeling, through which we are focusing (i.e. zooming in) in the Human [Piano].” [Labros (OdioLab) / Greece]
«Ρεύματα που με διαπερνούν εντός μιας σουρεαλιστικής ατμόσφαιρας. Αέρας, έρημος. Δέχομαι τη φωνή του σύμπαντος. Η μελωδία αναπαριστά το συναίσθημα, μέσω του οποίου ζουμάρουμε στον Άνθρωπο [Πιάνο].» [Λάμπρος (OdioLab) / Ελλάδα]

“Cinematic sound on Black & White film. Futuristic / UFO. Primordial /Primitive (Drawings in Dante’s “The Divine Comedy; Inferno”). Deep Sea. A man within a desert. A tank in an open space /arena; initially similar to an ant and then somewhere within a World War II set.” [Vassilis Whodoes / Greece]
«Cinematic sound on Black & White film. Futuristic / UFO. Αρχέγονο (Σκίτσα από την «Θεία Κωμωδία: Η Κόλαση» του Δάντη). Βυθός. Ένας άνθρωπος σε ερημικό τοπίο. Τανκ σε ανοιχτό χώρο σαν αρένα· αρχικά σαν μηρμύγκι και έπειτα κάπου εντός σκηνικού του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου» [Vassilis Whodoes / Ελλάδα]

“Rain, Savanna, Nature, Development, Cosmic, Expansion, Movement, 3D, Pulse, The Sensitive Chaos, Definition, Lack of anxiety” [Sundaram Demetrios Psychas / Greece]
«Βροχή, Σαβάνα, Φύση, Εξέλιξη, Συμπαντικό, Διαστολή, Κίνηση, Τρισδιάστατο, Παλμός, Το Ευαίσθητο Χάος, Καθορισμός, Απουσία Άγχους» [Δημήτρης Ψύχας / Ελλάδα]

“A difficult piece. It makes me feel anxious and uncomfortable; it gives me agony. It feels like I am inside an empty house in darkness and I have no idea what I will meet. I only felt a bit calm when the melody arrived in the end.” [Maria Linardi / Greece]
«Δύσκολο κομμάτι. Μού δημιουργεί άγχος, αγωνία.. (ένα άβολο συναίσθημα) Λες και είμαι σε ένα άδειο, σκοτεινό σπίτι και δεν ξέρω τί θα συναντήσω. Μόνο όταν ήρθε η μελωδία στο τέλος κάπως ηρέμησα.» [Μαρία Λιναρδή / Ελλάδα]

“It takes me to something extraterrestrial, making me think of the sea, a submarine or space, ..clearly… These are the feelings, the sounds… It is difficult to create any other type of images… especially none of earthly ones. Possibly only any related to a super deep surreal story; sacred; scared of the black hole type of thing.
I feel grounded when the piano comes… that is the point when I get connected… though it might also seems like volcanoes, too…
How could nature really get combined with human? This is a great question; a question set not only by you…” [Yianna Dellatolla / New York]
«Με πάει σε κάτι εξωγήινο. Σκέφτομαι θάλασσα, υποβρύχιο, ή διάστημα… αλλά ξεκάθαρα… αυτά είναι τα συναισθήματα, οι ήχοι… Άλλες γήινες εικόνες είναι δύσκολο να σκεφτώ. Ίσως όμως για πολύ βαθειά σουρεαλιστική ιστορία· ιερή· με κάτι σαν φόβο για την μαύρη τρύπα.
Όταν μπαίνει το πιάνο γειώνομαι… εκεί συνδέομαι.. αλλά ίσως μοιάζει και με ηφαίστεια…
Πώς θα μπορούσε να συνδυαστεί η φύση με τον άνθρωπο; Μεγάλο ερώτημα, όχι μόνο δικό σου…» [Γιάννα Δελατόλα / Νέα Υόρκη]

“In a few words: Something threatening is arriving and it freezes me; possibly, an extraterrestrial being…” [Kalantzis Konstantinos / Greece]
«Με μια φράση: Κάτι απειλητικό πλησιάζει και μου παγώνει το αίμα. Μάλλον εξωγήινο ον …..» [Κωνσταντίνος Καλαντζής / Ελλάδα]

“Like a storm of many senses which comes and slowly embraces my mind, as a sea breeze full of deep emotions. Lost in the depth of the human being, swimming towards this Light which appears gradually and brightly in my Darkness… new breathings, new life begins …” [Vivine Lilith Severina Anwynn / France]
«Σαν μια καταιγίδα πολλαπλών αισθήσεων που έρχεται και σταδιακά αγκαλιάζει το νου μου, σαν μια θαλάσσια αύρα γεμάτη από βαθιά συναισθήματα. Χαμένη στο βυθό ενός ανθρώπινου όντος, κολυμπώντας προς αυτό το Φως που εμφανίζεται σταδιακά και φωτεινά μέσα στο Σκοτάδι μου… νέες αναπνοές, νέα ζωή ξενικά…» [Vivine Lilith Severina Anwynn / Γαλλία]

“Galanthus; the intensity of the philosophical stone. A trip in space, in the universe of our consciousness. Space; alone in space. Life; fire of life; robotic life; futuristic robots. Ambivalence between Present and Past. Vessel spatial derivant, floating out of time. Galanthus seems to be a spaceship progressubg out of time. Anguish. Unable to do anything. Infra-basses are closing you into the spaceship. Feeling closed, like a prisonner in space.
The sound, due to its Tears, creates a liberation. Thanks to the sound, it seems like a Light in this obscurity of infra-basses. So intense and deep.
Galanthus is the second version of “2001: A Space Odyssey”. Now there is water; water and wind and music borns after the sound.
The Piano… intriguing… (a bit like the notes in the film “Eyes Wide Shut”). What a voyage. An incredible loop. This music has the violent perfume also found in Stanley Kubrick’s films. This music tells about the Human in the Universe. Galanthus asks a philosophical question about consciousness of life…” [Eve-Lys / France]
«Galanthus (Γάλανθος); η ένταση της φιλοσοφικής λίθου. Ένα ταξίδι στο διάστημα, στο σύμπαν της συνείδησής μας. Διάστημα· μόνος στο διάστημα. Ζωή· φωτιά ζωής· ρομποτική ζωή· φουτουριστικά ρομπότ. Αμφιθυμία μεταξύ Παρελθόντος και Παρόντος.
Η χωρική απόρροια ενός θαλάσσιου σκάφους που πλέει εκτός χρόνου. Αγωνία. Ανίκανος να κάνεις οτιδήποτε. Υπόηχοι σε κλείνουν εντός ενός διαστημόπλοιου. Αίσθηση εγκλεισμού, όπως ενός φυλακισμένου στο διάστημα.
Ο Ήχος, εξαιτίας των Δακρύων του, δημιουργεί απελευθέρωση. Εξαιτίας του ήχου, φαίνεται να υπάρχει κάποιο Φως μέσα σε αυτή την Αφάνεια, στο Σκοτάδι των υπόηχων. Τόσο έντονο και βαθύ.
Ο “Γάλανθος” είναι μια δεύτερη εκδοχή της ταινίας “2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος”. Τώρα υπάρχει νερό· νερό και αέρας και μουσική γεννιούνται μετά τον Ήχο.
Το Πιάνο… ενδιαφέρον… (παρόμοιο των νοτών του film Μάτια Ερμητικά Κλειστά). Τί ταξίδι. Μια απίστευτη λούπα. Η μουσική αυτή έχει το βίαιο άρωμα που συναντά κανείς στις ταινίες του Stanley Kubrick. Η μουσική αυτή μιλάει για τον Άνθρωπο και το Σύμπαν. Ο “Γάλανθος” θέτει ένα φιλοσοφικό ερώτημα για την επίγνωση σχετικά με τη ζωή…» [Eve-Lys / Γαλλία]

“Various feelings of emptying and of internal nature are expressed within me; possibly after a really strong or even tragic incident!!! Also, feelings of abandonment and nostalgia” [Anna Taouktsi / Greece]
«Μου εκφράζει αίσθημα εσωτερικότητας και αδειάσματος, μετά από κάτι πολύ δυνατό, μπορεί και τραγικό!!! Επίσης, εγκατάληψης και νοσταλγίας» [Anna Taouktsi / Ελλάδα]

“The unborn
lurks patiently
Sweating it stands; blind, in agony
It carefully listens
Asking for a breath to seize
Stirring up a sound’s memories
And waiting
For its first Light to see.” [G.P. (Asymmetroi Faroi) / Greece]

«Το αγέννητο
παραμονεύει με υπομονή
Στέκεται ιδρωμένο, τυφλό, εν αγωνία
Ζητάει ανάσα ν’ αδράξει
Αναμοχλεύει ήχου αναμνήσεις
Κι αναμένει
Το πρώτο του Φως να αντικρύσει.» [Γ.Π. (ΑσΥΜμετρΟι ΦάρΟι) / Ελλάδα]

“A strange feeling. Neither the word «fear» or «awe» could describe it well. I also shuddered in some points.
It makes you want to search and discover what is happening. Where are all these sounds coming from? It is impossible not to create some images. I felt it is a part of a film or part of a group of images and that I am just listening to their sound, without being able to see them. Or like sounds of a dream. Many images were created within me which were transformed in one, in the end. Specifically, in a space.
A dystopian set in shades of grey.
Sea, clouds, drizzle; following the piece’s volume each time it gets louder;
desert; abandoned, partly ruined buildings and hills made of junk. Something like a sci-fi movie, in which a man is left alone on earth, whilst the whole humankind is vanished.
The only person survived, we cannot see, though its eyes work as a camera, perusing the space. We listen to the sound of its feet dragging within the junk and the sand. We somehow feel its agony looking for some life form within silence. Gunshots are heard from far away, at some point. The landscape is blurred and it seems like two landscapes become one, like two reflections in a car window, when joined. Everything goes blurry. Did they really exist? Was it just a dream? Was he / she /it sucked within /by dystopia?
The piece eventually creates a feeling of solitude and need of breath.” [Dora intz. / Greece]
«Μου προκάλεσε ένα περίεργο συναίσθημα. Ούτε η λέξη “φόβος” ούτε η λέξη “δέος” μπορούν να το περιγράψουν σωστά. Ανατρίχιασα σε κάποια σημεία.
Σε κάνει να ψάξεις να βρεις τι συμβαίνει. Από πού ακούγονται αυτοί οι ήχοι. Δεν γίνεται να μην
σου δημιουργηθούν εικόνες. Ένιωσα πως είναι μέρος ενός φιλμ ή ενός συνόλου εικόνων και απλά ακούω τον ήχο τους χωρίς να μπορώ να τις δω. Ή σαν ήχοι ενός ονείρου. Μου δημιουργήθηκαν ήρθαν πολλές εικόνες που στο τέλος μετασχηματίστηκαν σε μία, για την ακρίβεια σε έναν χώρο.
Ένα δυστοπικό σκηνικό, σε αποχρώσεις γκρίζου.
Θάλασσα, σύννεφα, ψιλόβροχο που σε σημεία που το κομμάτι δυναμώνει, δυναμώνει κι αυτό· ερημιά, εγκαταλελειμμένα, μισοκατεστραμμένα κτήρια και λόφοι από σκουπίδια. Κάτι σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας που ένας άνθρωπος έχει μείνει στη γη, ενώ όλο το ανθρώπινο είδος έχει εξαφανιστεί.
Το μοναδικό άτομο που έχει μείνει, εμείς δε μπορούμε να το δούμε, αλλά τα μάτια του λειτουργούν σαν κάμερα και περιεργάζονται τον χώρο. Ακούμε το σύρσιμο των ποδιών του στα σκουπίδια και στην άμμο. Νιώθουμε με ένα τρόπο την αγωνία του να αναζητήσει μια μορφή ζωής μέσα στη σιωπή. Κάποια στιγμή ακούγονται από μακριά πυροβολισμοί. Το τοπίο θολώνει και είναι σαν δύο τοπία να ενώνονται σε ένα, όπως οι δύο αντανακλάσεις σε ένα τζάμι αυτοκινήτου που ενώνονται. Όλα θολώνουν. Υπήρξαν; Τα ονειρεύτηκε; Τον/Την/Το ρούφηξε η δυστοπία;
Μοναξιά μου βγάζει τελικά το κομμάτι και ανάγκη ανάσας.» [Δωρα ιντζ. / Ελλάδα]

“I really don’t know what to makeout of it on its own, it is more like a sound mix to me rather than an experimental music; by saying that, I do think it could work well with some storytelling visual. Do you mind if I work on it a little?” [Howe Cheng / Shanghai] Of course, dear Howe. Many thanks!
«Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω απλά ακούγοντάς το. Μοιάζει περισσότερο με sound mix, παρά με πειραματική μουσική· εννοώντας ότι πιστεύω πως θα λειτουργούσε καλά ως συνοδευτικό κάποιων αφηγηματικών visual. Θα μπορούσα να φτιάξω κάτι πάνω σε αυτό;» [Howe Cheng / Σαγκάη] Με μεγάλη ευχαρίστηση, Howe. Ευχαριστώ πολύ!

The future is happening now and it’s calling us out. Can we see its sound?
:more information about « c i r c e :the black cut: » can be found at the following link:

Aurora at Kiilopää_Finland

Northern Lights – Aurora / Kiilopää, Finland [image source / technical details:


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: