για ώρα ανάγκης

Μύρισε το χώματο λιοντάρι είναι απλά ελεύθερο...
Δεν θα μυρίζει για πολύ ακόμα έτσι…
Πριν λίγο πέρασε ένας σκύλος κι αφόδευσε αυτά που έφαγε.
Το καλό είναι πως ό,τι έφαγε, το έφαγε μόνος του. Δεν λέω, ήταν ευγενικός και πρόσφερε και σ’ εμάς. Αλλά είχαμε πλέον χορτάσει. Αρκετά με τους καμπινέδες. Υπάρχει και η φύση. Εκεί είσαι ελεύθερος ακόμα και να χέσεις. Όπως θέλεις, ό,τι θέλεις και για όση ώρα θέλεις. Η φύση σε εμπνέει. Να αναπνεύσεις χωρίς deadline. Και μιλώντας για deadline θυμήθηκα ένα ντοκυμαντέρ που είχα δει για ένα κρυφό ηλεκτρικό σύστημα:

Κατά την εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση τοποθετείται, υπό τοπική αναισθησία, μέσω μιας μικρής τρύπας στο κρανίο ένα πολύ λεπτό ηλεκτρόδιο του οποίου το ένα άκρο καταλήγει σε μια ειδική περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση ενώ το άλλο άκρο του συνδέεται, κάτω από το δέρμα, με μία γεννήτρια παλμών στο στήθος. Η εκπομπή ηλεκτρικών παλμών μέσω της γεννήτριας μπλοκάρει την ανώμαλη δραστηριότητα του εγκεφάλου που προκαλεί τις κινητικές διαταραχές. Ο ασθενής είναι ξύπνιος κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης ώστε να καταστεί δυνατή η αξιολόγηση των αναγκών του καθώς και η επιβεβαίωση του καλού μετεγχειρητικού αποτελέσματος. Οι ασθενείς παραμένουν στο νοσοκομείο κατά μέσο όρο τρεις ημέρες.*

Ο νευροδιεγέρτης λοιπόν, σού επιτρέπει ν΄ακολουθήσεις πιστά όλες τις εντολές. Φυσικά δεν παίζει ρόλο αν οι εντολές αυτές είναι δικές σου ή άλλων. Εσύ απλά τις εκτελείς. Καλά πας. Συνέχισε έτσι. Με τα μάτια ανοιχτά κι ας νυστάζεις απ’ τη νάρκωση. Υπάρχουν και οι οδοντογλυφίδες ή τα παγωμένα μου δάχτυλα που σού κρατούν τα βλέφαρα ανοιχτά. Κι αν το κρύο είναι τσουχτερό, βάλε κολλύριο ή αποδήμησε σαν τα πουλιά. Στην πρώτη περίπτωση θα χρειαστείς φαρμακείο. Εφημερεύουν όλα και θα βρείς ό, τι χρειάζεσαι χωρίς συνταγή γιατρού. Στην δεύτερη περίπτωση, μην ακολουθήσεις τα πουλιά. Έχουν χάσει κι αυτά το δρόμο τους πια. Τα εύκρατα κλίματα στέρεψαν όπως τα ύδατα των οφθαλμών μου. Ξηρασία βημάτων σε μια παγωμένη πόλη. Σπασμένη μύτη γκρι, πρώην λευκή, μέσα από σπασμένο παράθυρο. Μέσα στο κτήριο όμως, το γεύμα ζεστό. Η αλυσίδα σπασμένη κι ο σκύλος τρώει ό, τι βρει και πάλι από την αρχή η ιστορία. Μια γαλάζια κουρτίνα προσπαθεί να σώσει την χαμένη της αξιοπρέπεια από μια κλωστή. Κοιτάς ψηλά κι αγναντεύεις την άβυσσο. Ωραία θέση το λιακωτό. Νοιώθεις βασιλιάς γυμνός. Ο αέρας φυσά, αλλά η αίσθηση μιας βουβής ταινίας είναι αυτή που κυριαρχεί. Αμέτοχος στην ελεύθερη πτώση της κραυγής σου. Κι έτσι ξεμένεις εκεί αγέρωχος. Χωρίς ακοή ή κραυγή. Με το στόμα ανοιχτό, απλά να καταπίνεις τα μολυσμένα κουνούπια ενός χάρτινου αμπελώνα. Και στο λιακωτό της απέναντι πολυκατοικίας, ένα λιοντάρι μ’ ανοιχτό στόμα κι αυτό, το μόνο έγχρωμο στοιχείο της εικόνας σου. Ποιός είναι τώρα ο βασιλιάς; Εσύ ή το λιοντάρι. Σίγουρα εσύ. Εσύ είσαι ο βασιλιάς! Το λιοντάρι είναι απλά ελεύθερο…

*Εν τω βάθει Εγκεφαλική Διέγερση (DBS)
Χαράλαμπος Απ. Σεφέρης, M.D. – Νευροχειρούργος

άννα στερεοπούλου ~
δεκέμβρης 2008

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: